Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

I can feel you forgetting me


Έπιασε τον εαυτό της να μιλάει για εκείνον. 
Να μιλά για στιγμές, λόγια, αισθήσεις κι αισθήματα.
Για αυτά που ακόμα δεν άφησε να φύγουν.
Για αυτά που συχνά φτάνουν στη σκέψη της, όμως διστάζει να   παραδεχθεί  πει. 
Παύση, κι ύστερα εκείνο το ύφος στο πρόσωπο της.
-Τι σκέφτεσαι;
-Πόσο ανόητη είμαι...
-Γιατί;
-Γιατί μιλάω ακόμα γι'αυτά που εκείνος έχει ξεχάσει.




3 σχόλια:

  1. μα είναι τόσο όμορφο..απίστευτο.
    :|



    καλό σου βράδυ =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν ξερεις αν το εχει ξεχασει ομως!
    μπορει απλως να αγνοει, αλλα η μνημη ειναι κατι που σε βασανιζει και οσο και να θες δεν την διαγραφεις, απλως διαλεγεις τον ευκολο δρομο να την αγνοησεις..
    καλο βραδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πονάει... πονάει πολύ!

    καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

smiles :)