Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

μονάχα μια συζήτηση

Έμαθα να εκτιμώ τους αληθινούς φίλους, όταν αισθάνθηκα μόνη ~ όχι γιατί πραγματικά ήμουν μόνη, αλλά γιατί δεν έβλεπα αυτούς που ήταν δίπλα μου.

Σαν μικρό παιδί που ανοίγει ένα καινούριο παιχνίδι, έτσι κι εγώ, τέτοια χαρά και ικανοποίηση ένοιωσα ύστερα από κάτι τόσο απλό, αλλά παράλληλα τόσο σημαντικό, όπως μια συζήτηση. Νομίζω όλοι νιώθουν την ανάγκη να μοιραστούν. Ένα συναίσθημα, μια απορία, μια ενοχή. Και ποιος μπορεί να είναι πιο κατάλληλος να ακούσει από ένα φίλο;  Μια απλή αφορμή, έδωσε έτσι απλά την ευκαιρία σε μενα ~αλλά νομίζω όχι μόνο εμένα~ να ανοίξω την καρδιά μου και να δω ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται να δουν τι υπάρχει μέσα. Δεν είναι ότι δεν το΄ξερα, απλά συχνά χρειάζομαι μια επιβεβαίωση λόγο ανασφάλιας. Ανασφάλιας που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που μ' απογοήτευσαν. Σήμερα είδα ξανά. Είδα το ενδιαφέρον. Είδα την αγάπη. Είδα πράγματα που είχα ανάγκη. Όταν περνάς καλά, λένε, ο χρόνος κυλάει γρήγορα. Είναι αλήθεια. Ευχόμουν να πάγωνε για λίγο, για να μπορέσω να κρατήσω αποθέματα αυτών των στιγμών, μήπως αργήσουν πάλι να ξανα ρθουν. Ελπίζω οχι. Μα συχνά οι καταστάσεις μας εμποδίζουν. Μας κρατάνε πίσω. Αλλά είναι στο χέρι μας να διαμορφώσουμε τις κατάλληλες καταστάσεις.


θέλω να πω ευχαριστώ,
θέλω να πω σας αγαπώ,
θέλω να πω θα είμαι εδώ
μα ξέρω πως οι λέξεις δεν είναι αρκετές
για να το αποδείξω


για σας τις δυο
Γ* και Χ*

3 σχόλια:

  1. Υπέροχο, και τόσο συγκινητικό!
    Πάντα υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για εσένα, να το θυμάσαι πάντα αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταπληκτικό=)
    Όλα σε όσα αναφέρεσαι ισχύουν, και έχουμε βιώσει όλοι τέτοιες καταστάσεις, πιστεύω..
    Έτσι είναι η ζωή..Δυστυχώς ή ευτυχώς..
    Καλό μεσημέρι=)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ονειροπαρμένε σκίουρε σ'ευχαριστώ πολυ!υπάρχουν το ξέρω,όμως μια επιβεβαίωση πότε πότε δεν βλάπτει νομίζω :p


    rainmaker's phantom σ'ευχαριστω κι εσένα πολύ!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

smiles :)